Πως οι Οινιάδες “έχασαν” από τη Ναύπακτο τη Ναυμαχία του 1571; * Γράφει ο Λίνος Υφαντής στο iaitoloakarnania Εικόνα: Card Postal από την απόδοση τιμών το 1571 στο χώρο της Ναυμαχίας. Η Ναυμαχία της Ναυπάκτου ή των Εχινάδων αποτέλεσε μια νίκη παγκοσμίου βεληνεκούς των Χριστιανικών δυνάμεων έναντι των Οθωμανών το 1571. Έλαβε χώρα στις θάλασσες της Αιτωλοακαρνανίας, ωστόσο η ακριβή της τοποθεσία ήταν στον κόλπο του ακρωτήριου του Παλιοπόταμου (scrofa) των Οινιαδών μεταξύ της σημερινής περιοχής ΊΧΘΥΚΑ - Διόνι - Οξειά, και όχι της Ναυπάκτου όπως επικράτησε να λέγεται. Πως όμως οι Οινιάδες “έχασαν” το προνόμιο να έχουν τον πρώτο λόγο στις επετείους από την ιστορική αυτή ναυμαχία; Η λογική της διπλής γιορτής Ναυπάκτου-Οινιαδών

Ναυμαχία των Εχινάδων ή του Lepanto: Ποια η συμμετοχή των Ακαρνάνων; Τι απέγιναν οι Οθωμανοί που επέζησαν και κατέφυγαν στη στεριά; *Γράφει ο Ζαφείρης Καραβίας, Πρόεδρος της "Οινιαδών Ανάπτυξις" - ΑΜΚΕ, Πολιτικός Επιστήμονας - Διεθνολόγος Η Ναυμαχία των Εχινάδων ή του Λεπάντο (ιταλ. Battaglia di Lepanto ή delle Echinadi ή του Curzolari) έλαβε χώρα την 7η Οκτωβρίου του 1571 μεταξύ των ενωμένων στόλων της Ισπανίας, της Βενετίας, της Γένουας, των Ιπποτών της Μάλτας, του Στρατού του Πάπα και άλλων μικρότερων Δυτικών Κρατιδίων υπό την ονομασία «Ιερός Αντιτουρκικός Συνασπισμός (Sacra Liga Antiturca) ή Lega Santa (Ιερή Ένωση) και του ενιαίου στόλου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα πλαίσια του Δ' Βενετοτουρκικού Πολέμου. Στη μάχη συμμετείχαν χιλιάδες Έλληνες κάτοικοι των Δυτικών κρατών αλλά και επαναστάτες που ποθούσαν την ελευθερία και την επανασύσταση της Ρωμανίας. Η Ναυμαχία συνιστά μια από τις σημαντικότερες ναυμαχίες στην παγκόσμια ιστορία.

200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΤΑΣΟΥΛΑ ΓΥΦΤΟΓΙΑΝΝΗ. Αγώνες και θυσίες από την Μεσολογγίτικη οικογένεια της προσφοράς στα 1821-1828 Γράφει ο Νίκος Μήτσης Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 αποτελεί το κορυφαίο γεγονός της νεότερης ιστορίας του Ελληνισμού. Μέσα από τον πολυετή και αιματηρό Αγώνα για την ελευθερία αναδείχθηκαν μορφές γνωστές αλλά και αφανείς, οικογένειες ολόκληρες που αφιέρωσαν την ύπαρξή τους στην υπόθεση της πατρίδας. Δίπλα στα μεγάλα ονόματα των στρατηγών και των πολιτικών ανδρών, υπήρξαν και απλοί αγωνιστές των οποίων η προσφορά υπήρξε εξίσου ουσιαστική και συχνά τραγική. Ανάμεσα σε αυτούς ξεχωρίζει η οικογένεια Γυφτογιάννη από το Μεσολόγγι, μια οικογένεια που συνδέθηκε άρρηκτα με τις πιο δραματικές στιγμές του Αγώνα στη Δυτική Στερεά Ελλάδα.Η οικογένεια αποτελούνταν από τους αδελφούς Σπυρίδωνα, Χαράλαμπο, Ζαφείρη, Γιάννη και Παντολέων Γυφτογιάννη, καθώς και από τις αδελφές τους Χρυσάνθη και Αικατερίνη. Από τα πρώτα χρόνια της Επανάστασης τα μέλη της οικογένειας συμμετείχαν ενε…

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ΝΟΜΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣΙστορική μνήμη και δημόσιος χώρος στην Πρέβεζα – Η προτομή Μάτσα και η πλατεία ΑνδρούτσουΗ δημόσια συζήτηση που έχει αναπτυχθεί το τελευταίο διάστημα στην Πρέβεζα σχετικά με την τοποθέτηση προτομών σε κοινόχρηστους χώρους της πόλης μας επιβεβαιώνει την ανάγκη να υπάρξει επιτέλους ένας σοβαρός σχεδιασμός, βασισμένος στην ιστορική γνώση, στον σεβασμό της συλλογικής μνήμης και στην προστασία της ταυτότητας των εμβληματικών χώρων της πόλης.

ΠΗΓΗ:https://www.sansimera.gr
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία μόνο κατ' όνομα υπήρχε τις παραμονές της Άλωσης. Ήταν περιορισμένη, κυρίως, στην περιοχή γύρω από την Κωνσταντινούπολη και σε κάποιες σκόρπιες περιοχές, όπως το Δεσποτάτο του Μυστρά. Οι θρησκευτικές έριδες, οι εμφύλιες διαμάχες, οι σταυροφορίες, η επικράτηση του φεουδαρχισμού και η εμφάνιση πολλών και επικίνδυνων εχθρών στα σύνορά της είχαν καταστήσει την πάλαι ποτέ Αυτοκρατορία ένα «φάντασμα» του ένδοξου παρελθόντος της.

Με την έναρξη της Επανάστασης, αλλά και πριν κατά την προετοιμασία της, πολλοί ήταν οιΜπαμπινιώτεςπου πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους σ’ αυτήν. Με την έναρξη της και καθ’ όλη την διάρκεια της, ο καθένας έδωσε ότι μπορούσε. Άλλοι έδωσαν αίμα τους και την ζωή τους και άλλοι την περιουσία τους ή ότι άλλο πολυτιμότερο είχαν. Επίσης σημαντική συμβολή είχε στον Αγώνα του Έθνους τοΜοναστήρι της Πόρταςπου Ηγούμενός του τότε ήταν ο ιερομόναχος Γεράσιμος.

Γράφει ο Νίκος Θεοδ. Μήτσης Ιστοριοδίφης-ιστορικός ερευνητής τ. Διευθυντής Δήμου Αθηναίων

Καραπάνος  Φώτιος (1770-1824)Βουλευτής στην Α΄ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου (1821) και στη Β΄του Άστρους (1823), Μέλος του Βουλευτικού Σώματος (1822-1823), Γραμματέας του υπ. Πολέμου (1822), Έπαρχος Νάξου και Διοικητής Κυκλάδων, το άνθος της ελληνικής νοημοσύνης, ο οποίος και κατάγονταν από τη Ζάβιτσα (Αρχοντοχώρι) Ξηρομέρου ΑκαρνανίαςΣυνέχεια ΕΔΩ

ιστορικές επιφυλλίδες:Νικολάου Θεοδ. Μήτση Το καλοκαίρι του 1825 που η Δυτική Ελλάδα φλεγόταν και επικρατούσε ολοσχερές έρεβος στις περιοχές της και, το Μεσολόγγι, πολιορκούνταν από τον Κιουταχή και τον Ομέρ Βρυώνη, ο Καρπενησιώτης στρατηγός Γιαννάκης Γιολδάσης έγραφε προς τον Καραϊσκάκη, αλλεπάλληλες γραφές περί τα τέλη του Ιουνίου του 1825 για τον γρήγορο και αναγκαίο ερχομό του στη Δυτική Ελλάδα [ΓΑΚ: Αρχεία Γιάννη Βλαχογιάννη, Πολέμου, φάκ.29 και Απομνημονεύματα, Νικολάου Σπηλιάδη, τόμος 2ος,σελ.427].Παρόμοια με την του Γιολδάση επιστολή, στάλθηκε προς την Κεντρική Διοίκηση και άλλη επιστολή, υπογεγραμμένη από επιφανείς εντός του Μεσολογγίου ευρισκομένους Σωματάρχες, μηνολογούμενη μάλιστα δέκα ημέρες πριν την προαναφερθείσα επιστολή του Γιολδάση, με την οποία ζητούσαν μεταξύ των άλλων,να δημιουργηθεί οπωσδήποτε στρατόπεδο στην Ακαρνανία, από το οποίο θα κτυπούν τον εχθρό από τις πλάτες που θα εφοδίαζε με τρόφιμα τον Κιουταχή στο Μεσολόγγι, τρόφιμα που θα προέρχονταν από τις κεντρικ…