Φθινοπωρινή απόδραση στο Βελανιδοδάσος Ξηρομέρου με αναβίωση εθίμου και ιστορική περιήγηση

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Φθινοπωρινή απόδραση στο Βελανιδοδάσος Ξηρομέρου με αναβίωση εθίμου και ιστορική περιήγηση

Μια ξεχωριστή βιωματική εμπειρία στην καρδιά της φύσης και της ιστορίας του Ξηρομέρου έζησαν οι συμμετέχοντες στην πεζοπορική και περιβαλλοντική δράση που διοργάνωσαν ο Περιηγητικός Φυσιολατρικός Σύλλογος Ξηρομέρου (Π.Φ.Σ.Ξ.) σε συνεργασία με τον Σύλλογο Φίλων της Βελανιδιάς και Περιβάλλοντος «Η Αμαδρυάδα»,το Σάββατο, 24 Οκτωβρίου.

Η φθινοπωρινή αυτή εξόρμηση, η οποία συνέπεσε με την ιδανική εποχή ωρίμανσης των καρπών, συνδύασε μοναδικά την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση με την ανάδειξη της πλούσιας πολιτιστικής και ιστορικής κληρονομιάς της περιοχής. Στην εξόρμηση συμμετείχαν ενεργά ο Πρόεδρος και μέλη του Περιπατητικού Συλλόγου Κατούνας, επισφραγίζοντας τους δεσμούς συνεργασίας των συλλογικών φορέων του τόπου.

Με αφετηρία το γραφικό χωριό Σκουρτού και στη συνέχεια από τη θέση Άγιοι Ανάργυροι, οι περιηγητές περπάτησαν μέσα στα αιωνόβια, επιβλητικά δέντρα του δάσους —του μεγαλύτερου συμπαγούς δάσους ήμερης βελανιδιάς (δρυοδάσους) στα Βαλκάνια— και επιδόθηκαν στην παραδοσιακή συλλογή καρπών. Οι συμμετέχοντες μάζεψαν καρπούς βελανιδιάς (το κύπελλο της βελανιδιάς και τον καρπό της), χρησιμοποιώντας τον παραδοσιακό λούρο (ένα μακρύ και λεπτό ξύλο από παλιούρι).

Κατά τη διάρκεια της διαδρομής, είχαν την ευκαιρία να θαυμάσουν από κοντά την πλούσια φθινοπωρινή χλωρίδα της περιοχής, παρατηρώντας τα πανέμορφα κυκλάμινα και τους κρόκους που έχουν πλημμυρίσει το έδαφος του δάσους, συνθέτοντας ένα μοναδικό φυσικό χαλί κάτω από τη σκιά των υπεραιωνόβιων δέντρων. Αξίζει να σημειωθεί ότι στη συγκεκριμένη τοποθεσία φυτρώνουν επίσης παιώνιες (απαγωνιές), ο αΐ-βάρβαρος καθώς και άγριες ορχιδέες.

Πρώτος κατανυκτικός σταθμός της περιήγησης ήταν το ερειπωμένο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, όπου η πέτρα και η φύση έχουν γίνει ένα στο πέρασμα των αιώνων. Επόμενος σταθμός υπήρξε το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, όπου οι πεζοπόροι απόλαυσαν τη μοναδική θέα, αντικρίζοντας τα χωριά Σκουρτού, Μπαμπίνη, Μαχαιρά και Χρυσοβίτσα. Αφού προσκύνησαν στον ναό, ο ΠΦΣΞ κέρασε τους συμμετέχοντες εδέσματα πριν την αναχώρηση για την Ι.Μ. Λιγοβιτσίου.

Προχωρώντας, η ομάδα πέρασε από την τοποθεσία Αμπελάκι, έχοντας στα αριστερά και βόρεια το Μετόχι με τα γκρεμισμένα ερείπια, ενώ ψηλότερα δεσπόζει το Παλιόκαστρο Σκουρτούς. Στη συνέχεια, φτάνοντας στο Πεζουλάκι —ένα φυσικό παρατηρητήριο Αιτωλοακαρνανικής ομορφιάς— παρατήρησαν την τοποθεσία Αβάκος (από το Άβακας). Στο σημείο αυτό βρίσκονται δύο αρχαία πηγάδια, καθώς και το μονοπάτι που συνδέει τη Σκουρτού με το πέλαγος της Γαλιτσάς (Λίμνη Οζερό), το οποίο χρήζει εκ νέου διάνοιξης.

Από ψηλά, οι περιηγητές αντίκρισαν τα Κόκκινα Στεφάνια, τους τεράστιους επιβλητικούς βράχους που είναι ορατοί μέχρι και από το Αγρίνιο.

Η διαδρομή συνεχίστηκε προς τα Πετράλωνα Σκουρτούς, τα οποία αποτελούσαν τα πέτρινα αλώνια των κατοίκων του χωριού κατά τη βυζαντινή εποχή. Δυτικά και σε υψόμετρο 520 μέτρων, η ομάδα αντίκρισε το Παλαιόκαστρο (το Αρχαίο Φρούριο των Δηριέων), μια σπουδαία αρχαία βίγλα που προσφέρει μια καθηλωτική, πανοραμική θέα 360° σε ολόκληρη την τοποθεσία της Αιτωλοακαρνανίας.

Η πεζοπορία ολοκληρώθηκε με τον πιο ιδανικό τρόπο στην ιστορική Ιερά Μονή Λιγοβιτσίου (Παναγία η Λιγοβιτσιάνα), όπου οι συμμετέχοντες ξεναγήθηκαν και απόλαυσαν τη μαγευτική θέα προς την καθρεφτένια επιφάνεια της λίμνης Οζερού.