Με την ευκαιρία της Εθνικής Επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940 σας παρουσιάζουμε μια φωτογραφία (δεκαετία του 70 περίπου) από τα παλιά  τον αείμνηστο Δάσκαλό μας Νικόλαο Κατερινόπουλο(Δείτε ΕΔΩ)στο μνημείο των πεσόντων στη Μπαμπίνη σε ομιλία του κατά τη διάρκεια  εκδήλωση Εθνικής Επετείου.

Το μεγάλο παράδειγμα 
Λίγο πριν το τέλους Απριλίου του έτους 1943 , όλο το χωριό ήταν σκορπισμένο εις τα τέσσερα σημεία του ορίζοντος ανάλογα με τις δουλειές του και τα προβλήματα των κτημάτων. Μετά την Μάχη της Τσαπουρνιάς την 5ην Μαΐου 1943 που έδωσαν οι αντάρτες προς το ιταλικό στρατιωτικό τμήμα κατοχής , και το κάψιμο των χωριών την 8ην Μαΐου 1943,άρχισε να κατακάθεται η σκόνη για άλλες ταλαιπωρίες και σιγά σιγά ό κόσμος τράβαγε για τα χωράφια του και τις δουλειές που απαιτούσαν, δηλαδή μια τρίμηνη διαμονή στο ύπαιθρο. Η οικογένειά μου τράβηξε προς το κτήμα των οκτώ στρεμμάτων που είχαμε σπαρμένο καλαμπόκι και εις κάποιο σημείο εις το κέντρο του , μποστάνι, το οποίο δεν ήταν ορατό από έξω επειδή η βλάστηση του καλαμποκιού ανεβαίνει εις το ενάμισυ και μέτρα ύψος.

Κυριακή βράδυ 27 Οκτωβρίου 1940 εκεί προς το σούρουπο , ο εγγονός ζητάει την άδεια του παππού να παρακολουθήση το θέατρο σκιών (Καραγκιόζη). Δεν έχει τον απαιτούμενο αριθμό μαθητών και λόγω του τσουχτερού κρύου επιστρέφει εις το σπίτι, όπου μετά το «ελαφρό δείπνο» παίρνει την θέση του εις τα φτωχά «στρωσίδια» στο αριστερό χώρο του τζακιού παρέα πάντα με τον παππού.  Το πρωινό της Δευτέρας στάζει «φαρμάκι»: το κρύο και η πηχτή ομίχλη σου φράζει τα μάτια την μύτη και το δρόμο. 

Σημαντικό ρόλο στην ιδεολογική και πνευματική προπαρασκευή, αλλά και την επιτυχία της, της Επανάστασης του 1821 διαδραμάτισαν ασφαλώς οι Έλληνες λόγιοι των ελληνικών παροικιών στη Δύση. Με τη σωστή καθοδήγησή τους βοήθησαν σημαντικά τον ένοπλο Αγώνα και δικαίως κέρδισαν τον σεβασμό όλων των Ελλήνων. Όλοι πια ακoλουθούσαν τους μορφωμένους, τους Πατέρες του Γένους. Δίπλα στις κορυφαίες μορφές, όπως ο Ρήγας, ο Κοραής, ο Βούλγαρης κ.ά. επάξια στέκεται και η μορφή του ακαρνάνα φιλοσόφου-μοναχού Χριστόδουλου Παμπλέκη...Ο Χριστόδουλος Παμπλέκης γεννήθηκε το 1733 στον οικισμό Άνω Χώρα Μπαμπίνης, που βρισκόταν κοντά στη Ι. Μ. Αγίου Γεωργίου Πόρτας και ήταν γιος του Ευσταθίου Παμπλέκη. Από μικρός έμεινε ορφανός από μητέρα και στα 4 ή 5 του χρόνια προσβλήθηκε από ευλογιά και έχασε το αριστερό του μάτι και του έμειναν αρκετά σημάδια στο πρόσωπο. Ο πατέρας του ήταν παλαιότερα κλέφτης στην περιοχή του Ολύμπου, απ' όπου ήρθε, για άγνωστο λόγο, στη Μπαμπίνη και παντρεύτηκε την κόρη κάποιου Γατσή.…

Το μεγάλο παράδειγμα 
Λίγο πριν το τέλους Απριλίου του έτους 1943 , όλο το χωριό ήταν σκορπισμένο εις τα τέσσερα σημεία του ορίζοντος ανάλογα με τις δουλειές του και τα προβλήματα των κτημάτων. Μετά την Μάχη της Τσαπουρνιάς την 5ην Μαΐου 1943 που έδωσαν οι αντάρτες προς το ιταλικό στρατιωτικό τμήμα κατοχής , και το κάψιμο των χωριών την 8ην Μαΐου 1943,άρχισε να κατακάθεται η σκόνη για άλλες ταλαιπωρίες και σιγά σιγά ό κόσμος τράβαγε για τα χωράφια του και τις δουλειές που απαιτούσαν, δηλαδή μια τρίμηνη διαμονή στο ύπαιθρο. Η οικογένειά μου τράβηξε προς το κτήμα των οκτώ στρεμμάτων που είχαμε σπαρμένο καλαμπόκι και εις κάποιο σημείο εις το κέντρο του , μποστάνι, το οποίο δεν ήταν ορατό από έξω επειδή η βλάστηση του καλαμποκιού ανεβαίνει εις το ενάμισυ και μέτρα ύψος.

Από το χρονικό του Τζούβαλη
Σας παραθέτουμε αποσπάσματα σε νεοελληνική έκδοση από το χρονικό του Τζούβαλη που αναφέρονται κυρίως σε πεσόντες Μπαμπινιώτες κατά την Επανάσταση του 1821.  Το χρονικό εκδόθηκε για πρώτη φορά από το ''Παρόν τηςΕπαρχείας'' τουΓ.Δ.Παπαδημητρίου το 1963

Ο μερακλής ο άνθρωπος ποτέ δεν πεθαίνει ακόμη και στους ουρανούς όλους τους ανασταίνει.
Με τη συμπλήρωση 3χρόνων από το χαμό του συγχωριανού μας Βασίλη Μασαλή . Αύριο Κυριακή 13 Φεβρουαρίου στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Μπαμπίνης μετά το πέρας της θειας λειτουργίας και σύμφωνα με τα μέτρα προστασίας covid19 θα τελεσθεί 3χρονο μνημόσυνο στη μνήμη του. "ΠΑΠΑΔΙΑ" ένα παραδοσιακό τραγούδι που λάτρευε και χόρευε ο Βασίλης 
Χορός στον τόπο, Αργός, Λεβέντικος, Ξηρομερίτικος !!!Χορεύει ένας Μερακλής ο ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ  ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΣΑΛΗΣ Και όπως θα έλεγε και κάποιος του χώρου Ο "ΔΑΣΚΑΛΟΣ" στο χορό "ΖΩΓΡΑΦΙΖΕΙ".
Γι' αυτό και εμείς θα σε θυμόμαστε

Με την ευκαιρία της Εθνικής Επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940 σας παρουσιάζουμε μια φωτογραφία (δεκαετία του 70 περίπου) από τα παλιά  τον αείμνηστο Δάσκαλό μας Νικόλαο Κατερινόπουλο(Δείτε ΕΔΩ)στο μνημείο των πεσόντων στη Μπαμπίνη σε ομιλία του κατά τη διάρκεια  εκδήλωση Εθνικής Επετείου.

Σήμερα η 28η Οκτωβρίου 2016και είναι ανάγκη να θυμηθούμε και να τιμήσουμε εκείνους που αγωνίστηκαν στον πόλεμο του'40. Αρκετοί απ' αυτούς δεν γύρισαν πίσω. Περίπου 8.000 έμειναν για πάντα στη γειτονική χώρα άταφοι οι περισσότεροι.Σκύβουμε ευλαβικά το γόνυ μπροστά στους τάφους των νεκρών της Ελληνικής Ελευθερίας. Τιμούμε εκείνους πού αγωνίστηκαν γιατην ακεραιότητα της πατρίδας και το μέγιστο αγαθό της ελευθερίαςστο έπος της Αλβανίας, με τις κακουχίες και τις περιπέτειες ενός στρατού που κλήθηκε να υπερασπίσει την πατρίδα του σ' έναν πόλεμο που κήρυξαν απροκάλυπτα οι δυνάμεις του άξονα.