Όχι δεν είναι στις Άλπεις είναι η ΜΠΑΜΠΙΝΗ ΞΗΡΟΜΕΡΟΥ2012 FOTO: Χρήστος Κυριαζής

Η  Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας με οδύνη πληροφορήθηκε το θάνατο του ΧριστόφορουΜηλιώνη, εκλεκτού Ηπειρώτη λογοτέχνη που πάντα και παντού σ’ όλο το λογοτεχνικό του έργο «κρατάει αγκαλιά» την Ήπειρο. Το φιλολογικό και λογοτεχνικό έργο του Χριστόφορου Μηλιώνη είναι πλουσιότατο, το οποίο ευτύχησε να παρουσιάσει  η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος, στη μεγαλειώδη εκδήλωση που έγινε στις 19 Φεβρουαρίου 2010 στην αίθουσα της Παλιά Βουλής.  Για το έργο του γράφτηκαν και θα γραφούν πολλά. Η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος τον αποχαιρετά με  υπερηφάνεια, γιατί  αληθινά είχε κλείσει στην ψυχή του την πατρίδα, την Ήπειρο.
romianews

Xριστόφορος Μηλιώνης
Ο Χριστόφορος Μηλιώνηςγεννήθηκε το 1932, στο Περιστέρι της επαρχίας Πωγωνίου των Ιωαννίνων, γιος δασκάλου. Στη γενέτειρά του τέλειωσε το δημοτικό σχολείο. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής το χωριό του κάηκε από τους γερμανούς. Η οικογένειά του αναγκάστηκε να μετακινηθεί και κατά τη διάρκεια του εμφυλίου, κι έτσι ο Μηλιώνης φοίτησε στο γυμνάσιο της Πωγωνιανής (1942-1947) και στη Ζωσιμαία Σχολή (1947-1950). Σπούδασε στο τμήμα κλασικής φιλολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1950-1955) και από το 1957 ως το 1959 υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία με το βαθμό του Βοηθητικού Γραφέα στην Τρίπολη και τα Γιάννενα. Εργάστηκε ως καθηγητής αρχικά σε διάφορα σχολεία της Ηπείρου και στη συνέχεια στο Γυμνάσιο Αμμοχώστου στην Κύπρο (1960-1964), ενώ από το 1977 ως το 1980 υπήρξε γυμνασιάρχης σε σχολεία των νομών Αιτ/νιας, Βοιωτίας, Σαλαμίνας και Αττικής. Διετέλεσε επίσης Σχολικός Σύμβουλος Δυτικής Αττικής. Ταξίδεψε σε πολλές χώρες της Ευρώπης, της μέσης Ανατολής και των…

Απολαμβάνοντας κοντά στο τζάκι καθώς ο καιρός το επιβάλει ( έξω κρύο τσουχτερό) τόσο τη ζέστη και τη θαλπωρή όσο και τις υπέροχες λαχταριστές τηγανίτες ένα υπέροχο πρωινό γλύκισμα από τη Μπαμπίνη Ξηρομέρου.

Τα Θεοφάνεια ή Φώτα ή Επιφάνεια γιορτάζουμε την βάπτιση του  Ιησού Χριστού από τον Ιωάννη τον Πρόδρομο ή Βαπτιστή. Στην Ελλάδα ο αγιασμός γίνεται για πρώτη φορά την παραμονή των Θεοφανίων και λέγεται «Μικρός Αγιασμός» ή «Πρωτάγιαση» ή «Φώτιση».  O ιερέας γυρίζει όλα τα σπίτια και με το Σταυρό και ένα κλωνί βασιλικό η ελιάς«αγιάζει» ή «φωτίζει» (ραντίζει) τους χώρους των σπιτιών για να φύγει μακριά κάθε κακό. Παλαιότερα, συνέδεαν τον φωτισμό των σπιτιών με την εξαφάνιση των καλικάντζαρων, τους οποίους φαντάζονταν να φεύγουν περίτρομοι με την έλευση του ιερέα...



 Ο μεγάλος αγιασμός γίνεται ανήμερα τα Θεοφάνεια στις 6 Ιανουαρίου. Μια μεγάλη πομπή σχηματίζεται και παίρνει το δρόμο που οδηγεί στη θάλασσα ή σε κάποιο ποτάμι, μπορεί και σε μια δεξαμενή. Μπροστά τα εξαπτέρυγα, πίσω οι παπάδες με τα καλά τους άμφια, ύστερα οι αρχές του τόπου και παραπίσω το πλήθος. Στις πόλεις η πομπή γίνεται πιο πλούσια με τη μουσική και τη στρατιωτική παράταξη. Όταν γίνει ο αγιασμός, ρίχνει ο παπάς το Σταυρό σ…