ΜΟΝΟΚΟΝΤΥΛΙΑ
Μετά
από χρόνια σ’ είδα πάλι στο μετρόείχες
το ίδιο το μυστήριο το βλέμμαώμο
με ώμο καθισμένοι στο συρμόμα
δυο κουβέντες είπαμε ως το τέρμα.
Πες μου πώς γίνεται με μονοκοντυλιάνα σβήνεις της ζωής τόσες σελίδεςαυτές που γράψαμε σε μία αγκαλιάμε όνειρα, με όρκους, με ελπίδες;Εσύ ανέκφραστη, απόμακρη, ψυχρήσου μίλησα κι αδιάφορα είπες ¨γεια σου¨¨πώς τα περνάς¨, ρωτώ ¨στη νέα σου ζωή¨είπες ¨καλά¨, κοιτώντας τα χαρτιά σου.http://arisbitsoris.blogspot.com/
διαβαστε περισσοτερα
Πες μου πώς γίνεται με μονοκοντυλιάνα σβήνεις της ζωής τόσες σελίδεςαυτές που γράψαμε σε μία αγκαλιάμε όνειρα, με όρκους, με ελπίδες;Εσύ ανέκφραστη, απόμακρη, ψυχρήσου μίλησα κι αδιάφορα είπες ¨γεια σου¨¨πώς τα περνάς¨, ρωτώ ¨στη νέα σου ζωή¨είπες ¨καλά¨, κοιτώντας τα χαρτιά σου.http://arisbitsoris.blogspot.com/