Δεκέμβρης ο μήνας των εορτών μας ξύπνησε μνήμες από το παρελθόν και συνεχίζετε και στις μέρες μας ....''Τα γιορτάσια''
Ένα έθιμο την παραμονή της ονομαστικής εορτής που συνεχίζεται ακόμα...πάμε στην εκκλησία στην απογευματινή ακολουθία του εσπερινού ένα γλύκισμα σε πιάτο μείγμα με γεννήματα της γης σιτάρι βρασμένο ανακατεμένο με σουσάμι ζάχαρη αμύγδαλα καρύδια σταφίδες λίγο κανέλλα διακοσμημένο με ρόδι καθαρισμένο ..μία γεύση ξεχωριστή ιδιαίτερα αγαπητή στα παιδιά... Κάθε οικογένεια όταν γιόρταζε ένα μέλος της πήγαινε στην εκκλησία το πιάτο αυτό ,το σπερνό όπως το λέμε για ευχές και για τα χρόνια πολλά στη γιορτή του και το μοίραζε σε παιδιά κυρίως που παρευρίσκονταν εκεί ανυπομονώντας να δοκιμάσουν τη γεύση του... ποιος δεν το θυμάται;
Όλα τα παιδιά τρέχανε μόλις χτυπούσε ή καμπάνα του εσπερινού και την άλλη μέρα στο σπίτι στο γιορτάσι για κουραμπιέδες ραβανί και χρόνια πολλά....!!! όμορφες παιδικές αναμνήσεις!!!!τόσο κοντά όλοι ..!!!!.

Ο Άγιος Νικόλαος είναι ο πολιούχος Άγιος της Μπαμπίνης, τον οποίο τιμούμε και λατρεύουμε ιδιαίτερα. Η καθεδρική εκκλησία του Αγίου Νικολάου χτίστηκε περίπου τον 13οαιώνα, δηλαδή, στους Βυζαντινούς χρόνους κατακτητές.
Το 1204, με την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους και Λατίνους Σταυροφόρους, η περιοχή της Ακαρνανίας περιλαμβανόταν στο Δεσποτάτο της Ηπείρου, που δημιουργήθηκε από τον Μιχαήλ Άγγελο Δούκα Κομνηνό και είχε έδρα την Άρτα.  Η περιοχή του Ξηρομέρου εντάχτηκε στην Επισκοπή Αετού και στη Μητρόπολη Άρτας ως το 1864, που την κατέστρεψε ο Μοροζίνι. Ύστερα εντάχτηκε στη Μητρόπολη Άρτας και Ναυπάκτου και από το 1830 στη Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας και στην Επισκοπή Ακαρνανίας.