Εμείς οι γονείς, κάθε χρόνο όταν ανοίγουν τα σχολεία έχουμε προσδοκίες και όνειρα για τα παιδιά μας, αλλά ταυτόχρονα ανησυχίες και προβληματισμούς, που ειδικά φέτος είναι μεγαλύτερες λόγω της πανδημίας. Έχουμε ήδη στην πλάτη μας μια κρίση οικονομική και μας φορτώνουν άλλη μία. Και όπως και τότε, έτσι και τώρα μας καλούν σε εθνική ομοψυχία, για να φορτώσουν σε εμάς τα βάρη και να σωθούν τα κέρδη των λίγων.
Το σχολείο που πάνε τα παιδιά μας, το ζούμε από πρώτο χέρι. Δεν είναι λίγες οι φορές που στο ίδιο σχολείο πηγαίναμε κι εμείς. Τα προβλήματα παραμένουν τα ίδια χρόνια τώρα. Λείπουν εκπαιδευτικοί, υποδομές, καθαρίστριες.. Αυτά είναι τα σημαντικά, κι όχι ένα παγουρίνο και δύο μάσκες.Αυτό το σχολείο μέσα σε συνθήκες πανδημίας, δοκιμάζεται, ανοίγοντας χωρίς ουσιαστικά μέτρα, έτσι ώστε να καλυφτούν οι μορφωτικές ανάγκες των παιδιών μας αλλά και να προστατευτεί η υγεία και η ασφάλεια τους.Η κυβέρνηση είχε έξι μήνες να προετοιμάσει τα σχολεία και το μόνο που έκανε ήταν να αυξήσει τον αριθμό…
διαβαστε περισσοτερα