Πρώτα σχεδιάζουμε συνολικά τη θάλασσα. Μετά αποφασίζουμε για τις επιμέρους χρήσεις της. Στην Ελλάδα, με τις υδατοκαλλιέργειες, συνέβη το αντίθετο.
Το 2011 εγκρίθηκε το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις Υδατοκαλλιέργειες, πριν υπάρξει συνολικός θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός, ανοίγοντας τον δρόμο για επέκταση των σχετικών εκτάσεων από 9.800 σε 240.000 στρέμματα — περίπου 24 φορές.
Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, μόλις 7 από τα 25 αιτήματα για θεσμοθέτηση ΠΟΑΥ έχουν ολοκληρωθεί. Για περιβαλλοντικές μελέτες έχουν διατυπωθεί σοβαρές ενστάσεις ως προς την επικαιρότητα και την επάρκειά τους, δήμοι και τοπικοί φορείς έχουν προσφύγει στη Δικαιοσύνη, ενώ λιγότερο από το 10% των Ελλήνων γνωρίζει την ύπαρξη αυτού του πλαισίου.Η θεσμοθέτηση ενός επιμέρους πλαισίου πριν από τον συνολικό σχεδιασμό της θάλασσας έχει δημιουργήσει μια εκκρεμότητα που διαρκεί ήδη 15 χρόνια.
Τώρα που η Ελλάδα διαθέτει Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό, είναι η στιγμή να επανεξεταστεί και να επικαιροποιηθεί και το ειδικό πλαίσιο για τις υδατοκαλλιέργειες, με βάση τα σημερινά επιστημονικά δεδομένα, τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών και την προστασία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.Διακυβεύονται εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα των παράκτιων θαλασσών μας. Διαβάστε γιατί 
https://alterthess.gr/oi-
.jpg)
